Dekret dla Archidiecezji Krakowskiej w sprawie Komunii Świętej pod obiema postaciami

 

„Kościół otrzymał Eucharystię od Chrystusa, swojego Pana, nie jako jeden z wielu cennych darów, ale jako dar największy, ponieważ jest to dar z samego siebie, z własnej osoby w jej świętym człowieczeństwie, jak też dar Jego dzieła zbawienia" (Św. Jan Paweł II, Encyklika „Ecclesia de Eucharistia", 11).

 

Przeżywanie Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia powinno na nowo ukazać wszystkim prawdę, że ten „największy dar", jakim jest Eucharystia, znajduje się w centrum życia poszczególnych osób i wspólnot. Ku liturgii, a szczególnie ku Eucharystii zmierza cała działalność Kościoła i z niej wypływa cała jego moc (por. KL 10).


Mając na uwadze coraz głębsze przeżywanie misterium Eucharystii zezwalam na udzielanie Komunii Świętej pod obiema postaciami, zgodnie z zasadami podanymi w Ogólnym Wprowadzeniu do Mszału Rzymskiego (nr 281-287), w następujące dni roku:
1. Msza Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek,
2. Msza sprawowana w czasie Wigilii Paschalnej,
3. Jedna Msza w Niedzielę Miłosierdzia Bożego,
4. Jedna Msza w uroczystość Zesłania Ducha Świętego,
5. Jedna Msza w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej,
6. Jedna Msza w uroczystość Narodzenia Pańskiego,
7. Jedna Msza w dzień odpustu w kościele parafialnym lub rektoralnym.

 

Niniejszy dekret stanowi jedynie o możliwości udzielania Komunii Świętej pod obiema postaciami w wyżej wymienionych dniach. O skorzystaniu z tego przywileju decyduje proboszcz lub rektor kościoła. Taką decyzję może podjąć wtedy, gdy spełnione są warunki określone przez Kościół (por. OWMR 283). Przypominam je, prosząc, aby były ściśle zachowywane.


1. Pouczenie wiernych. Istnieje konieczność pouczenia wiernych, że w Komunii Świętej pod jedną postacią przyjmuje się całego Chrystusa i prawdziwy Sakrament, jednak „ze względu na wymowę znaku Komunia Święta nabiera pełniejszego wyrazu, gdy jest przyjmowana pod obiema postaciami. W tej bowiem formie ukazuje się w doskonalszym świetle znak Uczty eucharystycznej i jaśniej wyraża się wola dopełnienia nowego i wiecznego przymierza we Krwi Pana; jaśniej też uwydatnia się związek istniejący pomiędzy Ucztą eucharystyczną a ucztą eschatologiczną w królestwie Ojca" (OWMR 291).

 

2. Bezpieczeństwo. Należy wykluczyć niebezpieczeństwo znieważenia Najświętszego Sakramentu, np. przez rozlanie Krwi Pańskiej, zwłaszcza tam, gdzie duża liczba osób i szczupłość miejsca nie pozwalałaby na bezpieczne i godne podawanie Ciała i Krwi Pańskiej.

 

3. Możliwości organizacyjne. Do udzielania Komunii Świętej pod obiema postaciami w licznym zgromadzeniu wiernych, potrzeba odpowiedniej liczby szafarzy (zwyczajnych i nadzwyczajnych) oraz naczyń liturgicznych.
W sposobie udzielania Komunii Świętej pod obiema postaciami należy zachować zasady podane w Ogólnym Wprowadzenia do Mszału Rzymskiego w numerach 281-287.

 

Proszę Ojca niebieskiego, za przyczyną Maryi, Niepokalanej Matki Kościoła, aby pomnażał we wszystkich pragnienie coraz głębszego przeżywania Eucharystii i prawdziwej Komunii z Jezusem, Jego Jednorodzonym Synem.

 

Kraków, dnia 8 marca 2016 r.


Stanisław Kardynał Dziwisz
Arcybiskup Metropolita Krakowski


Ks. Piotr Majer
Kanclerz Kurii